குழந்தைகளைப் பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து பாதுகாப்பதற்காக 2012-இல் கொண்டுவரப்பட்ட போக்சோ (POCSO) சட்டம், கடந்த பத்தாண்டுகளில் வெறும் சட்டப் புத்தக ஏடாக இல்லாமல், தமிழகச் சமூகத்தின் ஆழமான அடுக்கதிகாரங்களை உலுக்கும் ஒரு முக்கிய ஆயுதமாக மாறியுள்ளது. அண்மைய ஆண்டுகளில் பதிவாகும் வழக்குகளை உற்றுநோக்கினால், இச்சட்டம் சமூகத்தின் கீழ் மட்டத்தில் உள்ளவர்களை மட்டுமல்லாமல், பெரும் அதிகாரமையங்கள், அரசியல் தொடர்புகள் மற்றும் மதிப்புமிக்க கல்வி நிறுவனங்களின் கதவுகளையும் தட்டத் தொடங்கியுள்ளது தெளிவாகிறது.
வரலாற்று ரீதியாக, குழந்தைகள் மீதான பாலியல் அத்துமீறல்கள் குடும்பத்தின் கெளரவம் மற்றும் சமூக பயம் காரணமாக மறைக்கப்பட்டே வந்தன. ஆனால், கடந்த சில ஆண்டுகளில் நிலைமை கணிசமாக மாறியுள்ளது. தேசியக் குற்ற ஆவணக் காப்பகம் (NCRB) மற்றும் தமிழகக் காவல் துறையின் தரவுகளின்படி, 2022-இல் 4,968 ஆக இருந்த போக்சோ வழக்குகள், 2024-இல் 6,969 ஆக உயர்ந்தன. அதேநேரத்தில், விழிப்புணர்வுப் பிரசாரங்கள் மற்றும் 244 அனைத்து மகளிர் காவல் நிலையங்களின் (AWPS) தீவிர செயல்பாட்டின் காரணமாக, 2025 மற்றும் 2026-ஆம் ஆண்டின் முதல் பாதியில் புகார்கள் அதிகளவில் பதிவாகி, தற்போது ஓரளவிற்கு விழிப்புணர்வு நிலையானதாக மாறியுள்ளதைக் தரவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
சமீபத்தில் வெளிச்சத்திற்கு வந்த உயர்மட்ட வழக்குகள், குற்றவாளிகளின் பின்னணி குறித்த சமூகத்தின் பிம்பத்தை முற்றிலும் உடைத்துள்ளன. சென்னையில் பிரபல கிரானைட் தொழிலதிபர் ஆர். வீரமணி மீது பதிவான போக்சோ வழக்கு இதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம். 2025 அக்டோபரில் சிறப்பு நீதிமன்றத்தின் தலையீட்டைத் தொடர்ந்து சென்னை மத்திய குற்றப்பிரிவு காவல் துறையினரால் வீரமணி மற்றும் அவருக்கு உதவிய நபர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். சமூகத்திலும் அதிகார வர்க்கத்திலும் செல்வாக்கு செலுத்திய நபர்கள் மீது சட்டம் பாய்ந்தது, ‘அதிகாரம் சட்டத்திற்கு மேல் அல்ல’ என்ற வலுவான செய்தியைச் சமூகத்திற்கு அனுப்பியது.
அதேபோல, குழந்தைகள் மிகவும் பாதுகாப்பாக உணரும் கல்வி நிறுவனங்களிலேயே அரங்கேறும் அத்துமீறல்கள் பெற்றோர்களிடையே பெரும் பீதியை ஏற்படுத்தியுள்ளன. கள்ளக்குறிச்சியில் மாணவியிடம் அத்துமீறிய அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர் ஜெகதீசன், திருப்பூர் மடத்துக்குளத்தில் ஓவிய ஆசிரியர் மதன்குமார் மற்றும் சமீபத்தில் திருப்போரூர் அருகே மாணவியிடம் அபாலிய முறையில் நடந்துகொண்ட தாமஸ் மனோகரன் என்ற தலைமை ஆசிரியர் போக்சோவில் கைது செய்யப்பட்டுப் பணி இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டது வரை—பள்ளிகளிலேயே வேலியே பயிரை மேயும் சம்பவங்கள் தொடர்கின்றன.
சமூகப் பகுப்பாய்வின்படி, பதிவாகும் போக்சோ வழக்குகளில் 90 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான நிகழ்வுகளில் குற்றவாளிகள் அந்நியர்கள் அல்ல; மாறாக, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையின் குடும்பத்திற்கு அறிமுகமான உறவினர்கள், அண்டை வீட்டார்கள், குடும்ப நண்பர்கள் அல்லது ஆசிரியர்களே ஆவர். மேலும், ஸ்மார்ட்போன் பரவல் அதிகரித்ததைத் தொடர்ந்து, இணையம் வாயிலாக சிறுமிகளை ஏமாற்றும் ‘டிஜிட்டல் குரூமிங்’ (Online Grooming) வழக்குகளும் புதிய அச்சுறுத்தலாக உருவெடுத்துள்ளன.
தமிழகக் காவல் துறை போக்சோ வழக்குகளில் 93 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான குற்றப்பத்திரிகை (Chargesheet) தாக்கல் செய்து தேசிய அளவில் முன்னணியில் உள்ளபோதிலும், நீதிமன்றங்களில் வழக்கு விசாரணை முடிந்து தண்டனை பெறப்படும் வீதம் (Conviction Rate) 20 முதல் 25 சதவீதமாகவே இருப்பது பெரும் கவலையளிக்கும் அம்சமாகும். விசாரணையின்போது சாட்சிகள் பிறழ்சாட்சியாக மாறுவது மற்றும் குடும்பப் பேச்சுகளால் வழக்குகள் கைவிடப்படுவது இதற்கு முக்கியக் காரணமாகும்.
பொதுமக்களின் பார்வையில், போக்சோ சட்டத்தின்கீழ் உடனடியாகக் கைது நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுவது நம்பிக்கையை தந்தாலும், பள்ளிகள் மற்றும் சிறுவர் காப்பகங்களில் முன்னெச்சரிக்கை கண்காணிப்பு அமைப்புகள் போதிய அளவில் இல்லை என்ற விமர்சனமும் வலுத்து வருகிறது. அரசும் காவல் துறையும் சட்ட ரீதியான நடவடிக்கைகளைத் தீவிரப்படுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், சமூக அளவில் குடும்பங்களுக்குள்ளும் பள்ளிகளுக்குள்ளும் ஆரோக்கியமான உரையாடல்களையும் பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வையும் தொடர்ந்து வளர்ப்பதே இக்குற்றங்களைத் தடுப்பதற்கான நிரந்தர தீர்வாக அமையும்.