இன்றைய நவீன கல்விச் சூழலில் மதிப்பெண்களுக்கும், பாடப்புத்தகங்களுக்கும் கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவம், நடைமுறை வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அத்தியாவசிய வாழ்வியல் திறன்களுக்கு (Life Skills Education) வழங்கப்படுவதில்லை என்ற பரவலான கருத்து நிலவுகிறது. ஒரு மாணவர் கல்வி நிறுவனங்களை விட்டு வெளியேறி நிஜ உலகத்தை எதிர்கொள்ளும் போது, அவருக்குப் பாடப்புத்தக அறிவைத் தாண்டி சுயசார்புடன் வாழக்கூடிய சில அடிப்படைத் திறன்கள் மிக அத்தியாவசியமாகின்றன. கல்வித்துறையும் பெற்றோர்களும் மாணவர்களுக்குக் கண்டிப்பாகக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டிய, தற்போதைய பாடத்திட்டங்களில் விடுபட்டுள்ள அந்த பத்து முக்கிய வாழ்வியல் திறன்களைப் பற்றி இங்கு விரிவாகக் காண்போம்.
அடிப்படை தற்சார்பு மற்றும் உளவியல் திறன்கள்
முதலாவதாக, சமையல் கலை என்பது வெறும் வீட்டு வேலை அல்ல, அது ஒவ்வொரு மனிதனும் உயிர்வாழ்வதற்கான அடிப்படைத் தேவையாகும். கல்விக்காகவோ அல்லது வேலைக்காகவோ தனியாகச் செல்ல வேண்டியிருக்கும் மாணவர்களுக்கு, ஆரோக்கியமான உணவைத் தாங்களே சமைக்கக் கற்றுக்கொடுப்பது தற்சார்பு வாழ்க்கையின் முதல் படியாக அமைகிறது. அடுத்ததாக, குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் திறன் என்பது பொறுமையையும், ஒரு உயிரின் தேவையைப் புரிந்து கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தையும் மாணவர்களிடம் வளர்க்கிறது. இது எதிர்காலக் குடும்ப நிர்வாகத்திற்கும், சமூகத்தில் சக மனிதர்களைக் கையாள்வதற்கும் மிகச் சிறந்த உளவியல் பயிற்சியாகும்.
மேலும், தனிமையை ரசித்தல் மற்றும் அதைக் கையாளுதல் என்பது மிகச் சிறந்த மனநலத் திறன் ஆகும். எப்போதும் மற்றவர்களின் துணையை எதிர்பார்க்காமல், தனிமையில் இருக்கும்போது சுயபரிசோதனை செய்துகொண்டு, மன அழுத்தங்களை எதிர்கொள்ளப் பழகுவது மாணவர்களை மனரீதியாகப் பலப்படுத்தும் ஆற்றல் கொண்டது.
அவசரக்கால பாதுகாப்பு மற்றும் மெக்கானிக்கல் அறிவு
தொடர்ந்து, அவசரக் காலங்களில் ஒரு உயிரைக் காக்கும் முதலுதவி முறைகளைப் பள்ளிக்காலத்திலேயே மாணவர்களுக்குக் கற்றுத்தர வேண்டும். சிபிஆர் செய்வது எப்படி மற்றும் அடிப்படைத் தீக்காயங்கள், காயங்களைக் கையாளுவது எப்படி போன்ற விஷயங்கள் தெரிந்திருப்பது ஒவ்வொரு குடிமகனின் அத்தியாவசியக் கடமையாகும். இதன் ஒரு பகுதியாக, அவசரக்கால பாதுகாப்பு மற்றும் விழிப்புணர்வு குறித்த கல்வியும் அவசியமாகிறது. தீ விபத்து, இயற்கை பேரிடர்கள் அல்லது சைபர் அச்சுறுத்தல்கள் ஏற்படும் போது பதற்றமடையாமல் எப்படிப் பாதுகாப்பாகத் தப்பிப்பது என்ற உத்திகளை கல்வி நிறுவனங்கள் மாணவர்களுக்குக் கற்றுத்தர வேண்டும்.
இதனுடன், வாகனம் ஓட்டுதல் மற்றும் அதைச் சுயமாய் பழுதுபார்த்தல் திறனையும் நாம் குறிப்பிடலாம். ஒரு வாகனத்தைச் செலுத்தத் தெரிவதோடு மட்டுமின்றி, பொது வழியில் திடீரென சிறிய பழுது ஏற்பட்டாலோ அல்லது டயர் பஞ்சர் ஆனாலோ அதைச் சரிசெய்யும் அடிப்படை மெக்கானிக் வேலை தெரிந்திருப்பது மாணவர்களின் தற்சார்பு நிலையை இன்னும் உயர்த்தும்.
மறுபுறம், மாணவர்கள் தங்களின் உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியத்தைச் சீராக வைக்க ஏதேனும் ஒரு விளையாட்டில் தொடர்ந்து ஈடுபடும் வழக்கம் இருக்க வேண்டும். இது உடலை ஆரோக்கியமாக வைப்பதுடன், தோல்விகளை விளையாட்டுத் தனமாக எடுத்துக்கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தையும், குழுவாகச் செயல்படும் கூட்டுத்திறனையும் வளர்க்கிறது. அதேபோல், ஓவியம், இசை, எழுதுதல் போன்ற ஏதேனும் ஒரு கலை வடிவத்தில் தங்களை எப்போதும் தொடர்ந்து ஈடுபடுத்திக் கொள்வது மாணவர்களின் மூளையின் செயல்திறனை அதிகரிப்பதுடன், அவர்களின் படைப்பாற்றலையும் மேம்படுத்தும் சிறந்த வடிகாலாக அமைகிறது.
இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக, பொது மேடைகளில் பயமின்றிப் பேசுவது என்பது நம் கருத்துக்களைப் பிறரிடம் ஆழமாகக் கொண்டு சேர்க்கும் முக்கிய ஆளுமைத் திறனாகும். நூறு பேருக்கு முன்னால் பயமின்றி எண்ணங்களைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தும் கலை, மாணவர்களின் தொழில்முறை வாழ்க்கையில் அடுத்தகட்ட உயர்வுக்கு மிக முக்கிய காரணியாக மாறும். இறுதியாக, நேரத்தை முறையாகப் பயன்படுத்துதல் மற்றும் திட்டமிடுதல் மிக அவசியமான ஒன்றாகும். கல்வி மற்றும் வேலைகளில் வெற்றியைத் தீர்மானிப்பது நேர மேலாண்மை தான் என்பதால், நேரத்தை வீணடிக்காமல் திட்டமிட்டுச் செயல்படக் கற்றுக்கொள்வது மாணவர்களை இலக்கை நோக்கி வெற்றிகரமாக அழைத்துச் செல்லும். இந்த பத்து திறன்களையும் முறையான வாழ்வியல் கல்வியாக மாணவர்களுக்கு வழங்குவது, அவர்களை வெறும் மதிப்பெண் இயந்திரங்களாக மாற்றாமல் முழுமையான மனிதர்களாக உருவாக்கும்.
