அன்றாட மனித வாழ்க்கையில் தொழில்நுட்பம் என்பது ஒரு காலத்தில் எப்போதாவது பயன்படுத்தும் ஆடம்பரமாக இருந்தது. ஆனால், இன்று அது நம் வீட்டு மாத பட்ஜெட்டில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு அத்தியாவசியச் செலவாக மாறி நிற்கிறது. ஆரம்பத்தில் முற்றிலும் இலவசமாக அறிமுகம் செய்யப்படும் எந்தவொரு தொழில்நுட்பமும், காலப்போக்கில் நம்மை அடிமையாக்கி, இறுதியில் மாதாமாதம் பணம் கட்ட வைக்கும் ஒரு டிஜிட்டல் வரியாக மாறுவது எப்படி என்பதை சாமானிய மக்களும் எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் இங்கு பார்ப்போம்.
இதன் பின்னணியை ஆதி காலத்தில் இருந்து நாம் உற்று நோக்கினால் இந்த உண்மை மிகத் தெளிவாகப் புரியும். அன்று நம் வீடுகளில் பொழுதுபோக்கிற்கு ரேடியோ மற்றும் தூர்தர்ஷன் (Doordarshan) தொலைக்காட்சிகள் மட்டுமே இருந்தன. இதற்கு நாம் மாதாமாதம் எந்தவொரு கட்டணமும் செலுத்தத் தேவையில்லை. ஒருமுறை டிவி பெட்டி வாங்கினால் போதும், வாழ்நாள் முழுவதும் பொழுதுபோக்கு முற்றிலும் இலவசமாகவே கிடைத்தது. அதேபோல, தகவல் தொடர்பிற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட லேண்ட்லைன் போன்களுக்கு நாம் பேசும் நேரத்திற்கு மட்டுமே மிகக் குறைந்த கட்டணம் வசூலிக்கப்பட்டது.
அதன்பின்னர், லேண்ட்லைன் போன்களுக்குப் பதிலாக ஒவ்வொருவர் கையிலும் மொபைல் போன்கள் வந்தன. வீட்டில் ஒரே ஒரு லேண்ட்லைன் பில் கட்டிய குடும்பங்கள், இன்று வீட்டில் இருக்கும் 4 பேருக்கும் தனித்தனியாக மொபைல் ரீசார்ஜ் செய்ய வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். அதேபோல, இலவசமாகப் பார்த்த டிவிகளுக்குப் பதிலாக டிஷ் (Dish TV) மற்றும் கேபிள் கனெக்ஷன்கள் வந்து மாதக் கட்டண முறையை உருவாக்கின. இணையதளத்தின் ஆரம்பக் காலத்தில் சில மெகாபைட் (MB) டேட்டாவை மிகவும் கவனமாகப் பயன்படுத்திய நாம், இன்று ஸ்மார்ட் டிவி மற்றும் மொபைல்களுக்காக ஒரு குடும்பத்திற்கு மாதத்திற்கு கிட்டத்தட்ட 1000 ஜிபி (1 Terabyte) டேட்டாவைச் செலவிடும் நிலைக்கு உயர்ந்துள்ளோம்.
இவற்றுக்கெல்லாம் மேலாக, கேபிள் டிவிகளை விடக் குறைந்த கட்டணம் என்று கூறி உள்ளே நுழைந்த நெட்ஃபிளிக்ஸ், பிரைம், டிஸ்னி போன்ற ஓடிடி (OTT) தளங்கள், இன்று படத்திற்கு ஒரு ஆப் எனத் தனித்தனியாகப் பிரிந்து, மாதாமாதம் ஆயிரக்கணக்கில் நம்மிடம் இருந்து சப்ஸ்கிரிப்ஷன் கட்டணங்களைக் கொள்ளையடித்து வருகின்றன. இந்த வரிசையில் இப்பொழுது கடைசியாக இணைந்துள்ள மிகப்பெரிய செலவுதான் செயற்கை நுண்ணறிவு எனப்படும் ஏஐ (AI) தொழில்நுட்பம்.
சமூக வலைதளங்களில் சாட்ஜிபிடி போன்ற ஏஐ (AI) கருவிகள் முதன்முதலில் அறிமுகமான போது, அனைவரும் வியக்கும் வண்ணம் அவை முற்றிலும் இலவசமாகவே வழங்கப்பட்டன. இதனால் பள்ளி மாணவர்கள் தங்களின் வீட்டுப் பாடங்களுக்கும், அலுவலகம் செல்வோர் தங்களின் மின்னஞ்சல் மற்றும் அலுவல் பணிகளுக்கும் ஏஐ தொழில்நுட்பத்தை முழுமையாகச் சார்ந்து வாழப் பழகிக் கொண்டனர். ஆனால், தற்பொழுது இந்த நிறுவனங்கள் தங்களின் இலவசப் பயன்பாட்டிற்குப் பல கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை விதித்து, மேம்பட்ட சேவைகளைப் பெற மாதாமாதம் கட்டாயம் சப்ஸ்கிரிப்ஷன் (Subscription) எடுத்தே ஆக வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளன.
ஏஐ நிறுவனங்கள் ஏன் இப்படி திடீரெனக் கட்டணம் வசூலிக்கின்றன என்று சாமானிய மக்கள் யோசிக்கலாம். கூகுளில் நாம் ஒரு விபரத்தைத் தேடுவதை விட, ஏஐ தளங்களில் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டுப் பதில் பெறுவதற்குப் பல மடங்கு கூடுதல் மின்சாரமும், கணினித் திறனும் தேவைப்படுகிறது. இதற்காகப் பிரம்மாண்டமான டேட்டா சென்டர்களை நடத்துவதற்கும், கணினிகளை குளிர்ச்சியாக வைப்பதற்கும் இந்த நிறுவனங்களுக்குப் பல பில்லியன் டாலர்கள் செலவாகிறது. இந்த நஷ்டத்தைச் சமாளிக்கவே, அவர்கள் தற்பொழுது சாமானியர்களிடம் இருந்து மாதக் கட்டணங்களை வசூலிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.
இதன் விளைவாக, இன்று ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தின் மாதாந்திர பட்ஜெட்டில் வாடகை, மளிகை, மின்சாரப் பில் போன்றவற்றுடன் ஏஐ மற்றும் டிஜிட்டல் சப்ஸ்கிரிப்ஷன் கட்டணங்களும் ஒரு முதன்மைச் செலவாக உருவெடுத்துள்ளன. பிள்ளைகளின் கல்விக்கும், பெற்றோர்களின் அலுவலகத் திறமைக்கும் ஏஐ தேவைப்படுவதால், இதற்கான பிரீமியம் கட்டணங்களைத் தவிர்க்க முடியாமல் மாதாமாதம் செலுத்தி வரும் நிலைக்குச் சாமானியக் குடும்பங்கள் தற்பொழுது தள்ளப்பட்டுள்ளன.
