குஜராத் மாநிலத்தில் மொபைல் போன் மற்றும் சமூக வலைதளங்களுக்கு அடிமையான பதின்ம வயதினரைக் கட்டுப்படுத்த, அவர்களது பெற்றோர்கள் தனியார் பவுன்சர்களைக் காவலுக்கு வைக்கும் ஒரு விசித்திரமான மற்றும் அதிர்ச்சியூட்டும் கலாச்சாரம் மிகவேகமாகப் பரவி வருகிறது. சமீபத்திய ஆய்வுகளின்படி, இது ஒரு தனிப்பட்ட சம்பவம் மட்டுமல்லாமல், அகமதாபாத், சூரத் மற்றும் ராஜ்கோட் போன்ற பெருநகரங்களில் ஒரு சமூகப் பிரச்சனையாகவே உருவெடுத்துள்ளது.
அகமதாபாத்தைச் சேர்ந்த 16 வயது சிறுமி ஒருவர், சமூக வலைதள மோகத்தால் தனது செல்போனைத் திரும்பப் பெற முயன்ற தாயைத் தாக்கியதுடன், வீட்டில் இருந்த டிவி மற்றும் மைக்ரோவேவ் போன்ற விலை உயர்ந்த பொருட்களை அடுக்குமாடி குடியிருப்பிலிருந்து கீழே வீசி எறிந்து ரகளையில் ஈடுபட்டுள்ளார். மகளின் இந்த அதீத வன்முறையைக் கட்டுப்படுத்தவும், அவர் மீண்டும் தவறான நபர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளாமல் இருப்பதை உறுதி செய்யவும், அவரது தந்தை மாதம் 65,000 ரூபாய் செலவில் நான்கு பவுன்சர்களை 24 மணிநேர சுழற்சி முறையில் காவலுக்கு வைத்துள்ளார்.
இதேபோன்ற மற்றொரு அதிர்ச்சி சம்பவம் சூரத்தில் நடந்துள்ளது. அங்கு ஆன்லைன் கேமிங்கிற்கு அடிமையான 17 வயது சிறுவன், தனது தந்தையுடன் ஏற்படும் கோபத்தை வீட்டில் வளர்க்கும் செல்லப் பிராணியான நாய் மீது காட்டியுள்ளார். நாயைத் தொடர்ந்து கொடூரமாகத் தாக்கி வந்த சிறுவனிடமிருந்து அதைக் காப்பாற்ற, அந்தப் பெற்றோர் ஒன்பது மாதங்களுக்கு எட்டு பவுன்சர்களை பாதுகாப்புப் பணியில் ஈடுபடுத்தியுள்ளனர்.
மற்றொரு புறம், ராஜ்கோட் மற்றும் வதோதரா போன்ற நகரங்களில், அரசியல்வாதிகள் மற்றும் பெரும் தொழிலதிபர்கள் தங்களது பிள்ளைகள் போதைப்பொருள் பழக்கத்திற்கு மீண்டும் அடிமையாகாமல் இருக்கவும், பொது இடங்களில் தெருச் சண்டைகளில் ஈடுபட்டு குடும்பப் பெயருக்குக் களங்கம் ஏற்படுத்தாமல் இருக்கவும் ரகசியமாகக் கண்காணிக்கப் பவுன்சர்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இதற்காக ஒரு பாதுகாவலருக்குத் தலா 1,000 முதல் 5,000 ரூபாய் வரை ஒரு நாளைக்குச் சம்பளமாக வழங்கப்படுகிறது. பாதுகாப்பு நிறுவனங்கள் இப்போது இத்தகைய பிள்ளைகளைக் கையாளும் வகையில் தங்களது ஊழியர்களுக்குத் தனிப்பயிற்சியும் வழங்கி வருகின்றன.
இந்த இக்கட்டான சூழல் குறித்துப் பேசும் பிரபல மனநல நிபுணர் டாக்டர் மிருகேஷ் வைஷ்ணவ், கொரோனா பெருந்தொற்று காலத்திற்குப் பிறகு பிள்ளைகளிடம் ஏற்பட்டுள்ள டிஜிட்டல் சார்புநிலை (Digital Dependency) தற்போது ஒரு மனநல அவசரநிலையாக மாறியுள்ளதாகக் குறிப்பிடுகிறார். வெறும் ஆலோசனைகள் அல்லது மருந்துகள் மட்டும் இதற்குப் போதாது என்றும், தீவிர பாதிப்புள்ள பிள்ளைகளை ஒன்று முதல் நான்கு மாதங்கள் வரை மருத்துவமனையில் அனுமதித்துச் சிகிச்சை அளிக்க வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளதாகவும் அவர் எச்சரிக்கிறார்.
