ஜார்கண்ட் மாநிலம் போகாரோ மாவட்ட ஊரக வளர்ச்சி முகமையின் (DRDA) இருண்ட காரிடார்களில் கடந்த 17 ஆண்டுகளாக ஓடி ஓடி உழைத்த ஒரு சாதாரண மனிதர் தான் ரஞ்சித் குமார் ஹிமான்ஷு. 2005-ஆம் ஆண்டின் இறுதி நாளில் ஒரு தற்காலிக துப்புரவு ஊழியராக (Peon) தன் பணியைத் தொடங்கிய ரஞ்சித்தின் வாழ்க்கை, அதிகாலையில் எழுந்து அலுவலகத்தைப் பெருக்குவதிலும், பெரிய பெரிய அதிகாரிகளின் ஃபைல்களைச் சுமப்பதிலும், அவர்களுக்கு சுடச்சுட டீ தயாரித்துக் கொடுப்பதிலுமே கழிந்தது. 17 ஆண்டுகள் இரத்தம் சிந்தி உழைத்தும் அவரது மாதச் சம்பளம் வெறும் 1,600 ரூபாயில் இருந்து வெறும் 9,950 ரூபாயை மட்டுமே எட்டியிருந்தது. ஆனால், அந்த மிகச்சிறிய தொகையை வைத்துக் கொண்டு ரஞ்சித் தன் அற்பமான தோள்களில் ஒரு பெரிய உலகத்தையே சுமந்து கொண்டிருந்தார். அவரது மனைவி, தங்கை மற்றும் வறுமையிலும் கல்வி கற்க ஏங்கிய அவரது மூன்று சிறு வயது பெண் குழந்தைகள் என ஆறு ஜீவன்களின் பசியைத் தீர்க்கும் ஒரே ஒரு ஜீவாதாரமாக ரஞ்சித் மட்டுமே இருந்தார். அதுவரை அவர் மீது ஒரு சிறு கறை கூட இருந்தது இல்லை.
மகள்களின் பசிக்காக எடுத்த சில பிஸ்கட்டுகள் “பெரும் ஊழலா?”
கடந்த 2022-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தின் அந்த ஒரு மாலைப் பொழுது, ரஞ்சித்தின் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் தலைகீழாக மாற்றிப் போட்டது. அலுவலகப் பேண்ட்ரியை சுத்தம் செய்யும்போது அங்கிருந்த டப்பாவில் மீதமிருந்த சிறிதளவு டீத்தூளும், சில பிஸ்கட்டுகளும் வீணாகக் கிடப்பதைக் கண்டார். வீட்டில் பசியோடு காத்திருக்கும் தன் பிஞ்சு மகள்களின் முகம் அவரது நினைவுக்கு வந்தது. அந்த எளியப் பொருட்களைத் தன் பையில் மடித்துக் கொண்டு, இன்றிரவு தன் பிள்ளைகளுக்கு ஒரு சிறிய தின்பண்டம் கிடைக்கப் போகிறது என்ற மகிழ்ச்சியோடு வீடு திரும்பினார். ஆனால், இரக்கமற்ற அரசு அதிகாரிகளின் கண்களுக்கு அது ஒரு ஏழைத் தந்தையின் ஏக்கத் தவிப்பாகத் தெரியவில்லை; மாறாக “மிகப் பெரிய ஊழல் குற்றச்சாட்டாகத்” தெரிந்தது! மாவட்டத் துணை வளர்ச்சி ஆணையர் (DDC) ரஞ்சித் மீது “அலுவலகப் பொருட்களைத் திருடினார்” என மொட்டையாகக் குற்றம் சாட்டி நோட்டீஸ் அனுப்பினார். பயந்துபோன ரஞ்சித் கைகூப்பி அழுது, அந்தப் பொருட்களைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு, “என் வேலை போனால் என் பிள்ளைகள் பட்டினியால் செத்துவிடுவார்கள்” என அதிகாரிகளின் காலில் விழுந்து கதறினார். ஆனால், அதிகார வர்க்கத்தின் கல்நெஞ்சம் கரையவில்லை. 2022 மே 2 அன்று 17 வருட உழைப்பை ஒரே நொடியில் பறித்துப் பணிநீக்கம் செய்தனர்.
“இது நீதி அல்ல, உறைந்துபோன அதிகாரிகளின் இரக்கமற்ற அநீதி!”
கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக ஒருவேளைச் சோற்றுக்கே வழியின்றி ரஞ்சித்தின் குடும்பம் பசியால் செத்துச் பிழைத்தது. 2026 ஜனவரியில் தனி நீதிபதி அளித்த தீர்ப்பும் ரஞ்சித்துக்கு எதிராக வந்தபோது அவர் சோர்ந்துவிடவில்லை. தன் மகள்களின் வாழ்விற்காக சென்னை உயர் நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்களைப் போலப் போராடி, இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட உயர் நீதிமன்ற அமர்வில் மேல்முறையீடு செய்தார். இந்த வழக்கை விசாரித்த தலைமை நீதிபதி எம்.எஸ். சோனக் மற்றும் நீதிபதி ராஜேஷ் சங்கர் ஆகியோர் அடங்கிய டிவிஷன் பெஞ்ச், அந்த ஏழைத் தந்தையின் கண்ணீரைக் கண்டு உருகியது மட்டுமின்றி, அதிகாரிகளின் கொடூர முகத்திரையைக் கிழித்து மரண அடி கொடுத்தது. “ஒரு ஏழை ஊழியரை நோட்டீஸ் என்ற பெயரில் மிரட்டிய அதிகாரிகள், தங்களது நோட்டீஸில் ‘டீத்தூள், பிஸ்கட்’ என்று எழுதக் கூட வெட்கப்பட்டுள்ளனர்” என்று சாடிய நீதிபதிகள், ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையும் உலுக்கும் வகையில் தங்களது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பில் இவ்வாறு எழுதினர்:
“மனுதாரர் டீத்தூள் மற்றும் பிஸ்கட்டுகளை வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றார் என்றே வைத்துக் கொண்டாலும், அதற்காக 17 ஆண்டுகள் உழைத்த ஒரு ஏழை ஊழியரை வேலையை விட்டு நீக்குவது என்பது நீதிமன்றத்தின் மனசாட்சியை உலுக்கும் மிகக் கொடூரமான தண்டனையாகும். இது கருணையுடன் கூடிய நீதி அல்ல; மாறாக அதிகாரிகளின் அப்பட்டமான இரக்கமற்ற தனத்தால் விளைந்த கொடிய அநீதி!”
சுயமரியாதையோடு மீண்டும் கம்பீரமாக நுழைந்த தந்தை!
ஜார்கண்ட் உயர் நீதிமன்றம் வெறும் தீர்ப்பை மட்டும் வழங்கவில்லை; அழுகிக் கொண்டிருந்த ஒரு ஏழைக் குடும்பத்தின் உயிரை மீட்டெடுத்துள்ளது. அந்த அராஜகப் பணிநீக்க உத்தரவை முழுமையாக ரத்து செய்த நீதிமன்றம், ரஞ்சித் குமார் ஹிமான்ஷுவை உடனடியாக மீண்டும் அதே பணியில் சேர்க்க அதிரடியாக உத்தரவிட்டுள்ளது. மேலும், கடந்த 4 ஆண்டுகளாக வேலை இல்லாமல் அவர் இழந்த சம்பளத்தில் 50 சதவீதப் பின்சம்பளத்தை உடனடியாக வழங்க வேண்டும் என்றும் கெடு விதித்துள்ளது. “மீதமுள்ள 50 சதவீத சம்பள இழப்பே அவர் செய்த அந்தச் சிறிய தவறுக்கான உன்னதமான தண்டனை” என்றும் நீதிமன்றம் நெகிழ்ச்சியுடன் கூறியுள்ளது. இந்த வரலாற்று உத்தரவை போகாரோ மாவட்ட ஆட்சியர் மற்றும் அதிகாரிகள் உடனடியாக அமல்படுத்திவிட்டு, அதற்கான உறுதிமொழிப் பத்திரத்தை நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்றும் நீதிபதிகள் உத்தரவிட்டுள்ளனர். 4 ஆண்டுகாலப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு, தன் மீதான “திருடன்” என்ற கறையைத் துடைத்துவிட்டு, தன் மூன்று மகள்களின் முன்னிலையில் ஒரு கம்பீரமான தந்தையாக ரஞ்சித் மீண்டும் தன் அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்துள்ளார்.
