சர்வதேச குளிர்பான சந்தையில் பெப்சி மற்றும் கோகோ கோலா நிறுவனங்களுக்கு இடையே நிலவும் போட்டி உலகறிந்தது. இதில், கடந்த 1992-ஆம் ஆண்டு பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டில் கோகோ கோலாவின் ஆதிக்கத்தை வீழ்த்தி, தனது சந்தைப் பங்கீட்டை உயர்த்த பெப்சி நிறுவனம் “நம்பர் ஃபீவர்” என்ற அதிரடிப் போட்டி விளம்பரத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. பெப்சி, 7-அப், மிராண்டா பாட்டில் மூடிகளின் உட்புறம் அச்சிடப்பட்டிருக்கும் 3 இலக்க எண்கள், தினமும் தொலைக்காட்சியில் வெளியாகும் வெற்றி எண்களுடன் பொருந்தினால் 100 பேசோ முதல் அதிகபட்சமாக 1 மில்லியன் பிலிப்பைன்ஸ் பேசோ வரை பரிசாகப் பெறலாம் என அறிவிக்கப்பட்டது. அன்றைய காலகட்டத்தில் இந்த மெகா பரிசுத் தொகை என்பது சுமார் 40,000 அமெரிக்க டாலருக்கு (USD) சமமானதாகும். இது பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டின் ஒரு சாதாரண நடுத்தரக் குடும்பத்தின் 611 மாத கால சராசரி வருமானம் என்பதால் மக்களிடையே மிகப்பெரிய அலையை ஏற்படுத்தியது.
மக்களிடையே மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்ற இந்த விளம்பர உத்தியால் பெப்சியின் விற்பனை 40% வரை உயர்ந்ததுடன், அதன் சந்தை பங்கு கணிசமாக அதிகரித்தது. இதனால் உற்சாகமடைந்த பெப்சி நிர்வாகம், போட்டியை மேலும் 5 வாரங்களுக்கு நீட்டித்தது. ஆனால், மே 25, 1992 அன்று இரவு தொலைக்காட்சியில் மெகா பரிசுக்கான வெற்றி எண்ணாக “349” அறிவிக்கப்பட்ட போதுதான் அந்த வரலாற்றுப் பேரழிவு அரங்கேறியது. திட்டத்தின்படி வெறும் 2 பாட்டில் மூடிகளில் மட்டுமே அச்சிடப்பட வேண்டிய “349” என்ற எண், கணினி மற்றும் தயாரிப்புத் துறை குளறுபடியால் சுமார் 8,00,000 சாதாரண பாட்டில் மூடிகளில் பாதுகாப்பு குறியீடு இல்லாமல் தவறாக அச்சிடப்பட்டிருந்தது கண்டறியப்பட்டது.
திடீரென லட்சக்கணக்கான பிலிப்பைன்ஸ் மக்கள் தங்களை மில்லியனராக நினைத்துக் கொண்டு பெப்சி ஆலைகளை முற்றுகையிட்டனர். தகுதி வாய்ந்த அனைத்து மூடிகளுக்கும் முழுப் பரிசுத் தொகையையும் வழங்க வேண்டுமானால் பெப்சி நிறுவனம் ஒட்டுமொத்தமாகச் சுமார் 32 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் (USD) வழங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இது அன்றைய பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) பாதியாகும் என்பதால் பெப்சிக்கு அது சாத்தியமற்ற ஒன்றாக இருந்தது. இதனால் அதிர்ச்சியடைந்த பெப்சி, இது தவறுதலாக நடந்த கணினி பிழை என்று கூறி பரிசைத் தர மறுத்ததுடன், நள்ளிரவு அவசரக் கூட்டத்திற்குப் பின் சமாதான முயற்சியாக ஒரு மூடிக்கு தலா 500 பேசோ (18 டாலர்) வழங்குவதாக அறிவித்தது. இதில் 10 மில்லியன் டாலர் வரை பெப்சிக்கு இழப்பு ஏற்பட்டது.
இருப்பினும் இதனை ஏற்க மறுத்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் “349 அலையன்ஸ்” என்ற அமைப்பை உருவாக்கி வீதிகளில் இறங்கிப் போராடினர். பெப்சி கிடங்குகள் தாக்கப்பட்டன, 40-க்கும் மேற்பட்ட விநியோக வாகனங்கள் எரிக்கப்பட்டன. இந்த வன்முறையின் போது வீசப்பட்ட கைக்குண்டுகளால் பெப்சி ஊழியர்கள் 3 பேர் மற்றும் ஒரு தாய், குழந்தை என மொத்தம் 5 பேர் கொடூரமாகப் பலியாகினர். இந்த “349 சர்ச்சை” தொடர்பாக 22,000-க்கும் மேற்பட்ட சிவில் மற்றும் கிரிமினல் வழக்குகள் தொடரப்பட்டு, நிறுவனத்தின் பல மில்லியன் டாலர்கள் சட்டப் போராட்டங்களுக்காக வீணடிக்கப்பட்டன. இறுதியாக 14 ஆண்டுகள் நீடித்த சட்டப் போராட்டத்திற்குப் பின், 2006-ல் பிலிப்பைன்ஸ் உச்ச நீதிமன்றம் பெப்சி நிறுவனத்திற்கு மேற்கொண்டு எவ்வித அபராதமும் விதிக்க முடியாது எனத் தீர்ப்பளித்தது. இந்தச் சம்பவம் கார்ப்பரேட் வரலாற்றில் ஒரு சிறிய கணினி பிழை எவ்வளவு பெரிய சர்வதேச பேரழிவை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கான ஒரு கசப்பான பாடமாக இன்றும் பார்க்கப்படுகிறது.
